12/7/2006 - Ay sarı
Ay gökyüzünde, sarı
ve dopdolu ..
Birkaç gün öncesi… Televizyon kanallarının haberlerinde…
Bir çocuk…
Ay sarı…
Bir çocuk, haberlerin içinde..
Bir çocuk, ay yüzlü ve yeryüzünde…
Fakat bir farkı var o çocuğun,
Yüzü kanlar içinde,
Bakışları korku içinde,
Soluğu ölüme koşmanın endişesinde
Bir çocuk var,
Tıpkı çocuğun, kardeşin gibi,
Tıpkı yeğenin, eşin gibi,
Tıpkı
Memleketinin dininin dilinin ideolojisinin önemi olmayan
Sadece bir çocuk…
Ay sarı,
Ay beyazlığından utanırcasına
Beti benzi atmış
Bir hasta gibi sarıya kesmiş rengini..
Çocuk;
Mücadele içinde, hayatta kalabilmek için
Yüzünden alkanlar akıyor,
Bakışı korku içinde
Ölüm ensesinde
Kaçış sadece var olabilmek için
Evine dönebilmek için
Annesini babasını kardeşlerini görebilmek için
Çok şey için…
Hayallerin umutların arzuların
Yeri olmadığı
Sadece yaşam ile ölüm arasında
Daracık bir sokakta
Sağa sola çarpan çaresiz bakışlarında
Yaşamak istiyorum diyen
Bir çocuk,
Yüzünden akan yaş değil
Kan…
Bakışları masum,
Sadece
Ve
Sadece
Bir çocuk
Bir can
Bir kalp
Sönmek üzere,
Endişe içinde…
Hiroşimalı veya Vietnamlı
Veya Filistinli
Veya hiçbir yerli
Senin benim bizlerin çocuğumuz
Sönmek üzere
…
Üzgünüm
..
Ay sarı
.
Ay dolu
…
Ve dünya
Boş
….
Değil..
Boş olmamalı…
Anlamı beyazı güzellikleri
Olmalı;
Çocuklarının en azından hayatta kalabildiği
Gözlerindeki bakışların varlıklarımızı
Delip geçmediği
Yüzlerinde hayatta kalma endişesi olmayan
Bir yer olmalı
Dünya
..
.
Üzgünüm
..
|